Laaggeletterdheid is een uitdaging die ongeveer 2,5 miljoen mensen in Nederland treffen. Dat wil zeggen dat ongeveer 1 op de 6 volwassenen moeite heeft met lezen, schrijven en/of rekenen. Verwarrend genoeg heeft laaggeletterdheid niet alleen betrekking op de onmogelijkheid om te lezen of schrijven, maar volgens de UNESCO wordt het gedefinieerd als een gebrek aan vaardigheden om volledig deel te nemen aan de samenleving. Daarom is het essentieel om laaggeletterdheid te herkennen en degenen die er moeite mee hebben te helpen. Maar hoe herken je laaggeletterdheid?

Laaggeletterdheid lijkt vaak onzichtbaar omdat mensen die er moeite mee hebben vaak zeer bedreven zijn in het verbergen van hun uitdaging. Ze hebben strategieën ontwikkeld om ermee om te gaan in het dagelijks leven, waardoor het moeilijk is om te herkennen. Daarom moet je letten op indirecte aanwijzingen en gedragingen:

• Ze vermijden lees- en schrijftaken.
• Ze geven de voorkeur aan mondelinge communicatie en ontwijken schriftelijke communicatie.
• Ze hebben moeite met het invullen van formulieren, het lezen van instructies of het begrijpen van schriftelijke informatie.
• Ze struikelen vaak over geschreven woorden of spellen ze verkeerd.

Het is belangrijk op te merken dat laaggeletterdheid geen weerspiegeling is van iemands intelligentie. Hoewel het effect ervan wijdverbreid is, variëren de oorzaken en de mate van de aandoening van persoon tot persoon. Sommigen kunnen moeite hebben met lezen, maar zijn uitstekende luisteraars. Anderen kunnen worstelen met schrijven en rekenen, maar hebben een superieur begrip van visualisatie en ruimtelijke oriëntatie.

Een begrip van laaggeletterdheid, de signalen en symptomen, stelt ons in staat om betere ondersteunende systemen en programma’s op te zetten. Als we de vaardigheid hebben om laaggeletterden te herkennen, kunnen we hen effectiever helpen de hulp te krijgen die ze nodig hebben om volledig deel te nemen aan onze gemeenschap.

Klik hier voor meer duidelijkheid en informatie: Hetsen & Visschers